سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب  ***  اين همه از نظر لطف شما می بينم

انسان در زندگی اين جهان با توجه به عوامل غافل کننده به تذکر و يادآوری نياز دارد. بايد وسيله ای او را در فاصله های مختلف زمانی به مبدا هستی توجه دهد، هدف آفرينش را به يادش آورد و از غرق شدن در گرداب غفلت و بی خبری بازش دارد.«اين وظيفه مهم به عهده نماز است». به اين سبب است که حضرت صادق آل محمد(ع) می فرمايد : پس از شناخت خداوند هيچ عملی نيست که با نماز برابری کند.

جای تعجب ندارد اگر می بينيم در نماز شب اين همه خواص نهفته است چرا که خداوند آنرا بر بنده خود واجب نکرده بلکه صدای تپش قلب بنده عاشقش است که او را نيمه شب از خواب می پراند و در شوق يار بی قرارش می کند. خدايا اينان جز خودت از تو چه می خواهند؟ آيا دنيا اينان را آرام ميکند؟ هرگز!! بهشت و تمام نعمتهای آن چطور؟ نه نه!! اولين شرط عاشق شدن از خود گذشتن ودر او فنا شدن است واينان اينچنيند.خدايا خودت را بردلهای  اينان عرضه کن تا بار ديگر فرشتگان بر انسان رشک برند

                    چون قلم اندر نوشتن می شتافت             چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت

                    چون سخن اندر اين حالت رسيد              هم قلم بشکست و هم کاغذ دريد

آداب و کيفيت نماز شب

نماز شب را می توان به دو صورت آسان و کوتاه يا مفصل همراه با دعاهای وارده بجا آورد. به جهت اختصار در اينجا فقط نوع آسان را يادآوری می کنم

نماز شب مجموعا يازده رکعت است:

۱- هشت رکعت به صورت چهار نماز دو رکعتی به عنوان نافله شب می باشد که دو رکعت،دو رکعت،مانند نماز صبح خوانده می شود

۲- دو رکعت به عنوان نماز شفع : بهتر است در رکعت اول بعد از حمد سوره ناس، و در رکعت دوم بعد از حمد ، سوره فلق خوانده شود

۳- يک رکعت نماز وتر: بعد از حمد سه بار سوره توحيد، يک بار سوره فلق و يک بار سوره ناس خوانده شود

سپس دستها را قنوت می گيری و حاجت خود را از خداوند طلب می کنی. آنچه روايت شده  که در قنوت بگوييد:

·         هفتاد بار استغفار کنيد: استغفر الله ربی و اتوب اليه

·         هفت بار بگوييد: هذا مقام العائذ بک من النار      اين است مقام کسی که از آتش قيامت به تو پناه می آورد

·         سيصد مرتبه بگوئيد: العفو

·         برای چهل مومن دعا کنيد و بگوئيد: اللهم اغفر لفلان       به جای فلان اسم آن مومن را بگوئيد. هم برای مومنينی که در دنيا هستند و هم مومنينی که از دنيا رفته اند می توانيد دعا کنيد

البته می توانيد همه مومنين را در نظر بگيريد و چنين بگوئيد: اللهم اغفر للمومنين و المومنات

سوز دل وگريه چه از شوق باشد،چه از خوف،چه در مقام استغفار باشد،چه در مقام تلاوت آيات استماع آنها، چه در حال سجده باشد،چه در حال ديگر و مقام ديگر، هر کجا و هر مقامی باشد،از فهم و شعور سر چشمه می گيرد. آنکه می فهمد، می سوزد واشک ميسوزد ، و آنکه نمی فهمد نه می سوزد و نه اشک ميريزد. چند حديث زير اهميت اين قطرات گرانبها تر از دُر را بيشتر می نماياند

امام صادق (ع): نزديکترين حالت بنده نسبت به پروردگار عز و جل، حالتی است که او در سجده با گريه است

امام باقر (ع):هيچ قطره ای نيست که نزد خدای عز و جل محبوبتر باشد از قطره اشک در ظلمت شب که از خوف خدا باشد و جز برای او منظوری نباشد

امام صادق (ع): هر چشمی در روز قيامت گريان است مگر چشمی که از حرام اجتناب کند و چشمی که شب را در طاعت خدا بيدار باشد و چشمی که در تاريکی شب از خشيت خدا گريه کند

                      صفت باده عشق زمن مست مپرس        ذوق اين باده ندانی بخدا تا نچشی

اما اشک چشم نعمتی است بسيار عظيم از جانب حضرتش که به دوستانش که دل خود را آماده کرده اند عطا می کند با نگاهی گذرا به اطراف خود می بينيم که اين نعمت را کمتر کسی داراست که از خشيت خدا چشمش تر شود امام صادق (ع) علت آن را اينچنين بيان می کند:

علامت ونشانه شقاوت و پليذی انسان آن است که چشمانش از گريستن بخشکد و گريه نکند. گريه نکردن  در اثر سنگدلی و پليدی دل است و پليدی و آلودگی دل نشانه زيادی گناه و معصيت خداست و گناه و معصيت خدا  نشانه  علاقه و محبت به دنياست