بيش از پنج سال بود كه رسول خدا(ص) از مكه معظمه به مدينه هجرت كرده بودند جنگهاي مهم بدر و احد و احزاب را باهمه سختي ها و مشكلاتش پشت سر گذاشته بودند در اين هنگام خبر آوردند كه قبيله هاي غطفان و بني محارب و انمار و ثعلبه تدارك جنگ مي بينند و خود را آماده مي كننده تا به مدينه حمله كنند!

پيامبر بزرگ اسلام با لشگري مركب از هفتصد مرد جنگي بسوي آنان روانه و در ذات الرّقاع فرود آمدند طرفين صف آرائي كرده و آماده جنگ شدند.

دلهره و نگراني بر دشمن غلبه كرده و بيم و هراس دلهاي آنها را پر كرده بود بعضي از مشركين كه شتابزده از مسير لشگر اسلام فرار كرده بودند زنانشان به اسارت مسلمانها درآمده بود.

لحظات بسيار حساسي بود در اين هنگام مسلمانها متوجه شدند كه وقت نماز ظهر است و بايد اين فريضه الهي را انجام دهند لشگر دشمن مقابل آنها در طرف قبله قرار دارد.

پيامبر اسلام جلو ايستاد مسلمانان پشت رسول خدا(ص) به تماز ايستادند و نماز ظهر را به جماعت خواندند و كفار از دور آنها را مي ديدند و ركوع و سجودشان را مشاهده مي كردند.

بعد از نماز كفار متوجه شدند كه اين عبادت ، آنها بوده ، گفتند اي كاش در حال نمازشان حمله مي كرديم و آنها را از بين مي برديم! يكي از آنها گفت نگران نباشيد اينها غير از اين نماز يك نماز ديگر كه وقتي مشغول آن شدند ما حمله مي كنيم در اين هنگام جبرئيل امين نازل شد و اين آيه مباركه را آورد :

وَاِذا كُنْتَ فيهِم فَاَقَمت لَهُمُ الصَّواة فَلتَقُم طائِفةٌ مِنْهُم مَعَكَ وَلْيَأخُذُوا اسلِحَتَهُم فَاِذا سَجَدُوا فَليَكونُو مِن وَرائِكُم الخ                                                                       سوره نساء آيه 102

كه خلاصه معني آيه مباركه اينستكه وقت نماز، مسلمانها بايد دو فرقه شوند وقتي پيامبر اكرم به نماز ايستاد يك عده از مسلمانها با اسلحه شان بيايند اقتدا كنند و ركعت اول  را با پيامبر (ص) بخوانند و در ركعت دوّم قصد فرادي كنند و نماز را سلام دهند.

وبروند در مقابل كفار قرار بگيرند و آن عده ديگر مسلمانها كه نماز نخوانده اند بيايند و در ركعت دوّم با پيامبر اكرم(ص) اقتدا كنند و وقتي كه رسول خدا خواست سلام دهد اينها بلند شوند و ركعت دوّم نماز را خودشان بخوانند كه اينگونه نماز را نماز خوف مي نامند و اين يك معجزه اي بود از رسول اكرم (ص) كه آن حضرت نماز ظهر را با همه اصحاب با جماعت خواند و كفار چون مشاهده كردند تصميم گرقتند كه در نماز عصر حمله كنند اين آيه نازل شد و حضرت نماز عصر را به اين كيفيت انجام دادند و تمام نقشه هاي كفّار نقش بر آب شد.

آنها نماز را در اول وقت با جماعت در مقابل دشمن بجا آوردند و بعد از به جنگ پرداختند و دشمن را تارو مار كردند و غنائم بسياري هم نصيب آنها گرديد(منبع تفسيرمنهجالصادقين ج 3 ص100)