|
نگارش یافته توسط م. قاسمی
|
|
12 آذر 1386 ساعت 13:57 |
|
پيامبر اكرم (ص ) :
وضو كليد نماز و نماز كليد بهشت است .
دانش بشري از سالها پيش حواس انسان را در پنج عنوان ( بينايي ، شنوايي ، بويايي ، چشايي و لامسه )طبقه بندي مي كندو همين حواس پنجگانه هستند كه رابطه گسترده انسان و دنياي اطراف او را شكل مي دهند .
در شماره هاي گذشتع به چند مزيت پزشكي پيرامون نظافت دست ناشي از وضو ، توجه يافتيم و اينك به نظافت صورت رسيده ايم كه آن نيز در آيه شريفه 9 از سوره مباركه مائده ، بعنوان يك فرمان لايتغير الهي بر عموم مشلمانان واجب شده است .
در اهميت نظافت صورت شايد همين يك نكته كافي باشد كه چهار حس از مجموع حواس پنجگانه بشري در وابستگي كامل با صورت بسر مي برند . تماس آي كه منشا پاكيزگي و حيات است به صورت علاوه بر محاسن متعددي كه از جهت برقراري تعادل ناقل هاي عصبي در بدن انسان دارد ( و ما در بحث مربوطه ، به آن خواهيم پرئاخت )از ديدگاه مقابله با آلودگيهايي كه ممكن است ، در چشم ، بيني ، دهان و پوست صورت و ......ايجاد بيماري كنند مهم است . بخصوص كه در مستحبات وضو شستشوي صورت ، حين باز بودن چشم ، استنشاق و چشيدن كمي آب ، حين وضو ، و همچنين استفاده از شاله و مشواك ذكر شده است .
با اين كه دست قدرتمند صنع الهي ، چنان ساختمان گوش و بيني و چشم و .... را آفريده است كه خود بخود مقاومت بي نظيري در مقابل آلودگي مي كنند و روزانه بارها و بارها بدون آنكه انسان وقوفي پيدا كند ، آلودگيها را از خود دور مي سازند (مثلاً در گوش جريان موم ، در بيني موهاي ريز متعدد ، در چشم پلك زدن و اشك و ....) اما چنانچه آب نيز دز شستشوي صورت بكار برده شود ، ماحصل فعاليت پاك كنندگي اعضاي صورت به نتيجه خواهد رسيد . علاوه بر اين كه حداقل 3 بار شستشوي صورت هر گونه آلودگي محيطي را نيز از آن خواهد زدود . توجه به اين نكته مهم است كه دو راه عمده به عفونتها ( دهاني و استنشاقي ) هر دو مربوط به محدوده صورت هستند .
در هر صورت دستور قرآن مبني بر شستن دستها و صورت قبل از نماز با توجه به اين كه اعضاء معمولاً پوشانده نمي شوند ( حتي در مورد حجاب خانمها مورد استثناء واقع شده اند = وجه و كفين ) و در نتيجه با وجود اهميت آنها از نظر تمركز حس هاي پنجگانه ، در معرض آلودگي دائمي هستند ، مي توان حاوي حكمتهاي بي شماري باشد ، كه در سطور گذشته با اختصار ، به مشتي نمونه خروار اشاره شد .
|
