امام صادق(ع) فرمود : روزي حضرت علي(ع) به فرزندش محمّد حنفيّه فرمود: ظرف آبي بياور تا وضو بگيرم. او آب آورد و حضرت آب را بر دست مباركشان ريخت و فرمود :

« بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ الْحَمْدُللهِ الَّذي جَعَلَ الْماءَ طَهُوراً وَ لَمْ يَجْعَلْهُ نَجِساً ؛

به نام خدا وياري او[ شروع مي كنم] و حمد مخصوص اوست؛ همو كه آب را طاهر قرار داد و نجس قرارنداد.»

در هنگام مَضْمضه فرمود :

« اَللّهُمَّ لَقِّني حَجَّتي يَوْمَ اَلْقاكَ وَ اَطْلِقْ لِساني بِذِكْرِكَ وَ شُكْرِكَ ؛

پروردگارا ! روز قيامت در بيان دليل و حجت ، مرا ياري كن و زبانم را به ذكر و شُكرت آزاد ساز.»

در وقت استنشاق فرمود :

« اَللّهُمَّ لا تُحَرِّمْ عَلَيَّ ريحَ الْجَنَّهِ وَاجْعَلْني مِمَّنْ يَشُمُّ ريحَها وَ رَوْحَها وَ طيبَها ؛

خدايا بوي بهشت را بر من حرام مگردان و مرا از كساني قرار ده كه آن را استشمام مي كنند و از راحتي و خوشي آن بهره مي گيرند.»

در هنگام شستن صورت فرمود :

« اَللّهُمَّ بَيِّضْ وَجهي يَوْمَ تَسْوَدُّ فيهِ الْوُجُوهُ وَ لا تُسَوِّدْ وَجْهي يَوْمَ تَبْيَضُّ فيهِ الْوُجُوهُ ؛

خدايا ! روز قيامت كه صورت ها سياه ميگردد، رو سفيدم گردان و مرا آن روز كه چهره ها سفيد و نوراني است، رو سياه قرار مده.»

در وقت شستن دست راست فرمود :

« اَللّهُمَّ اَعْطِني كِتابي بِيَميني وَ الْخُلْدَ فِي الْجَنانِ بِيَساري وَ حاسِبْني حِساباً يَسيراً ؛

پروردگارا ! كتاب و نامة اعمالم را در روز قيامت به دست راستم و جاودانگي در بهشت را در دست چپم قرار ده و محاسبة مرا سهل و آسان نما.»

در وقت شستن دست چپ فرمود :

« اَللّهُمَّ لا تَعْطِني كِتابي بِيَساري وَ لا تَجْعَلْها مَغْلُولَةًً ً اِلي عُنُقي وَ اَعُوذُبِكَ مِنْ مُقَطَّعاتِ النِّيرانِ ؛

     { اشاره به آيات 19-30 سوره مباركة الحاقه ، و 7 – 10 سوره مباركة انشقاق است ‌{

بارالها ! نامه اعمالم را در روز محشر به دست چپم مده و آن را به گردنم آويزان مكن و از آتش جهنّم به تو پناه مي برم.»

در وقت مسح سر فرمود :

« اَللّهُمَّ غَشِّني بِرَحْمَتِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ عَفْوِكَ ؛

خدايا ! رحمت و بركات و بخشايشت را بر من بگستران.»

در وقت مسح پاها فرمود:

« اَللْهُمَّ ثَبِّتْني عَلَي الصِّراطِ يَوْمَ تَزِلُّّ فيهِ الاَقْدامُ وَاجْعَلْ سَعيي فيما يُرضيكُ عَنّي ؛

خدايا ! مرا بر پل صراط ثابت قدم بدار ، در آن روزي كه قدم ها مي لغزد ، و تلاش و كوششم را در آنچه باعث رضايت تو از من است، قرار ده .»

ثُمَّ رَفعَ رَأسَهُ فَنَظَرَ اِلي مُحَمَّدٍ ، فَقالَ :« يا مَحَمَّدُ مَنْ تَوَضّأ مِثْلُ وُضُوئي وَ قالَ مِثْلَ قَولي ، خَلَقَ الله تَباركَ وَ تَعالي مِنْ كُلِّ قَطْرَة ٍ مَلِكاً يَقَدِّسُهُ وُ يُسَبِّحُهُ وَ يُكَبِّرُهُ ، فَيَكْتُبُ اللهُ ـ عَزَّوَجَلَّ ـ ثَوابَ ذلكَ لَهُ اِلي يَومِ الْقِيامَةِ ؛

     { وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 282 و 297 ؛ بحارالانوار ، ج 77 ، ص 319 ‌{

بعد از اتمام وضو به فرزندش محمد حنفيّه نگاه كرد و فرمود : اي محمّد ! كسي كه مثل وضوي من وضو بگيرد و آنچه گفتم بگويد ، خداوند سبحان از هر قطرة آب وضو فرشته اي خلق مي كند تا او را تقديس و تسبيح كند و بزرگ بشمارد و حق تعالي ثواب همة اينها را تا روز قيامت ، برايش ثبت مي نمايد.»